حضرت عشق بفرما که دلم خانه توست

ashenayegarib — Sat, 30 Aug 2008 15:18:05 GMT

یه بار نشد کسی دردامو حس کنه

رو لحظه هام بشینه دستامو لمس کنه

کسی نیومد ببینه چقد خستم

باور کنه دردامو ببینه چقد شکستم

به باد تکیه کردم تو این نامهربونیا

شکستم از هر چی تنهاییا

آهای ای آسمون منم با تموم دردام

شب سکوتمو بشکن بذار رو حرفام

نمی خوام کسی مرهمم باشه

ستاره تو بیا که بی تو

شبم نوری نداره

حتی تنهاییام تورو کم داره

مثه یه رویا می مونه با تو بودن

مثه یه گلبرگ رو تنهایی موندن

واسه عطر نگاهت خوندن

باور کن مرا ای عشق

در خلوت نگاهت میمیرم

بی تو نمی تونم تنها بمونم

رو لحظه هام غزل تنهاییو بخونم

بی تو لحظه هام تموم

عاشقی بی تو حروم

ashenayegarib — Sat, 30 Aug 2008 15:15:29 GMT

سفر با خیال ستاره

خیسی خیال

ترنم سکوت

اشکهای ریز باران

سردی قلبم

باور ساده چشمانم

عشق دروغی ستاره

باز توی نامهربونیا سراغ تنهاییو گرفتم

سکوت را باور کردم مثه سردیه خیال

تا با چشمانی پر اشک دل به تنهاییا بسپارم

دستانم را به شب می سپارم

تا کسی از سردی دستهایم معجزه ای نسازد

اشک را مرهم باش

سکوت را شکسن

بغض را گریستن

اما باز نبودی

ashenayegarib — Wed, 16 Jan 2008 10:22:09 GMT

اینم به خاطر ستاره گلم

نگفتی چی میشه آخر ترانه

نگفتی چی میاد به روزگارم

ashenayegarib — Wed, 16 Jan 2008 09:57:18 GMT

اینو واسه گلم

چه ساده لحظه ها خاطره می شوند

حرفای دلتنگیمون آسون ترانه می شوند

باز به یادت زیر بارون همراه خاطره ها قدم زدم

گیتار خسته عشقو واسه همدمم زدم

باز امشب خاطرتت ویرونم کرد

مثه ماه خسته پریشونم کرد

بازم نامه های دلتنگی من به ماه خسته

رو غم نبودنت غبار دلتنگی نشسته

پژمردن گل یاس بغض آسمونو شکسته

ستاره .......................

ashenayegarib — Wed, 21 Nov 2007 13:58:44 GMT

شعر تنهایی رو تو سکوت لحظه ها نوشتم

با یاد تو از شهر بی وفایی ها گذشتم

ثانیه تنهایی رو بی تو شمردم

توی سکوت تلخ غروب خاطراتتو از یاد نبردم

قاصدک خسته عشق شاهد جداییمون بود

شب بی ستاره آغاز بی وفاییمون بود

لحظه وداع ستاره

آغار قافیه بی معنای ترانه

انتظار غروب

ومن در آرزوی تو

هنوز ...............

ashenayegarib — Wed, 21 Nov 2007 13:49:24 GMT

رفتنت مثه آغاز غروب می مونه

سرد سرد اینو شب بی ستاره می دونه

غزل رفتنت رو خیال خیسم می خونه

می گم آغاز پاییز

وقت شب بی خاطره می مونه

اینو انتظار چشای خیسم پشت پنجره می دونه

بازم یاد انتظار تو شب یلدا

شب رفتنت باز تو خیالم منو دیوونه می کنه

قصر آرزوهامو آروم آروم ویرونه می کنه

بازم نامه های من به ستاره ها

سکوت تلخ بغض مه گرفته روی ترانه ها

من هنوز منتظرم ستاره

ashenayegarib — Mon, 20 Aug 2007 15:16:11 GMT

منو بخون تو شعرای دلواپسی

میون تنهاییا توی روزای بی کسی

تو همون غروبی توی دفتر رویایی

یه بغض مه گرفته توی سالهای تنهایی

دارم توی سکوتم آروم می میرم

باز تو شعرام بهونتو می گیرم

اگه بدونی دلم هنوز با هاته

توی سکوتم همیشه فریاد صداته

یه روزی یه ابر تیره ما رو از هم جدا کرد

یه غریبه با رفتنت توی دلتنگی ها منو صدا کرد

اما هنوزم یاد تو با منه

روزای دلخوشیم چقدر کم

روزای سرد زمستون واسم شده یه خاطره

نگو چی شد گل سرخ کنار پنجره

اونم مثه عشق تو یه روز میمیره

فرصت زنده شدن نیست آخه خیلی دیره

یادته اون روزای دلواپسی

چی شده عزیزم انگاری اومده تو دشتمون بی کسی

یادته گفتی عزیزم اگه می ری سفر

این قلب پریشونو با خودت ببر

یادته چقدر منتظرت موندم تو اون سرما

دیگه نمیاد نازنین اون شب بلند یلدا

یادته با هزار دلهره نامه هامو وا میکردی

دیدم داشتی اسمتو از کنار اسمم جدا می کردی

دیگه عزیزم فرصت عاشقیمون تموم

بخدا نازنینم بودن منو تو دیگه حروم

آ خه نازنینم عشق این روزا دروغ

عشق ستاره ها عزیزم بی فروغ

آخه عزیزم فقط تو بودی یادگارم

نمی خوای بپرسی چی شد روزگارم

بخون برایم امشب که دلم تنگ است

به تنهایی فردا می اندیشم

به سکوت تلخ ستاره ها

ashenayegarib — Mon, 06 Aug 2007 15:31:36 GMT

آنکس که بداند، و بداند که بداند ، اسب شعف از گنبد گردون برهاند … آنکس که بداند و نداند که بداند ، بیدار کنیدش که شبی خفته نماند … آنکس که نداند و بداند که نداند ، لنگان خرک خویش به منزل برساند … آنکس که نداند و نداند که نداند ، در جهل مرکب ابدالدهر بماند .

نمي نويسم ..... چون مي دانم هيچ گاه نوشته هايم را نمي خواني حرف نمي زنم .... چون

مي دانم هيچ گاه حرف هايم را نمي فهمي نگاهت نمي كنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمي

بيني صدايت نمي زنم ..... زيرا اشك هاي من براي تو بي فايده است فقط مي خندم ......

چون تو در هر صورت میگویی که من دیوانه ام

ashenayegarib — Tue, 08 May 2007 07:44:48 GMT

تو اخرین یار منی امید دیدار منی

گر چه همش مسافری اما توی شبای من

تک ناجی خیال من همسفر قلب منی

تو اخرین بهانه ای امید زنده بودنی

لحظه به لحظه با منی مثل نفس کشیدنی

بهار سبز و خرمی مثل جونی مثل تنی

تو آخرین قبله دل نیاز احساس منی

بهونه تو را دارم تو آخرین یار منی

ashenayegarib — Wed, 11 Apr 2007 07:16:34 GMT

دلم برات تنگه ... وقتي که بارون مياد و من بدون چتر ...

تنها ... تنها و آرام ...

صبور و بردبار... خودم رو دست ابراي سياه ميدم...

تا بر من ببارند...

شايد کمي از درد فقدان تو رو از عمق دل و جون من

بشورن و ببرن...

اما ... اما ميدوني که

فقط بيشتر دلم تنگ ميشه ...